[مگر] مىشود كه اين اشخاصى كه ريششان را در اسلام سفيد كردهاند، اينها خداى نخواسته بر خلاف مصالح اسلام عملى بكنند؟ نمىشود آقا. اگر يك وقت اختلاف اجتهاد در كار باشد؛ مثل ساير مسائل شرعيه اختلاف اجتهاد در كار باشد، بچهها و جوانها نبايد دخالت بكنند؛ خطرناك است؛ دشمن بيدار است. گمان نكنيد كه فحش به يك نفر است؛ فحش به يك جامعه اسلامى است، اهانت به يك جامعه اسلامى است، وَهْن وارد شدن بر يك جامعه اسلامى است …
به گزارش “تابناک” در روزهای اخیر مخالفان و موافقان دولت در سایت ها و روزنامه هایشان، همدیگر را متهم می کنند به اینکه هر کدام به مراجع توهین کرده اند.
به عنوان نمونه برخی از این تیتر ها را بخوانید:
. توهین بی سابقه به مراجع در سایت نزدیک به هاشمی و موسوی
. ایرنا مراجع عظام را جزء آشوبگران نامید
. سخنران نورچشمی مراجع را متهم کرد!
. جلسه فوری خبرگان برای اعاده حیثیت از مرجعیت
همچنین به این روابط و استنتاج ها هم دقت کنید:
“چون حضرت آیت الله جوادی آملی (دام ظله) درباره حوادث پس از انتخابات همه را به تقوا و احقاق حق کسانی که حقشان ضایع شده دعوت کرد، روزنامه اعتماد ملی مرتبا سخنرانی ها و مواعظ ایشان را در روزنامه اش درج می کند. این روزنامه ایشان را دیگر خودی محسوب می کند.”
“دولتی ها چون حضرت آیت الله جوادی آملی، ظاهراً در دوره قبل و همچنین دوره اخیر به نامزد آنان رای نداده است، ایشان را مورد غضب قرار داده اند. آنان ایشان را غیر خودی محسوب می کنند.”
“چون آقای نوری همدانی، ریاست جمهوری احمدی نژاد را تبریک گفته است از سوی حامیان موسوی، مورد غضب قرار گرفته است. آنان ایشان را حکومتی خوانده اند.”
این تنها بخشی از موارد بی شماری است که به ظاهر هر گروه با بهره گیری از آن درصدد نشان دادن اهانت گروه مخالف به مراجع است. مراجعی که حصن حصین و رکن رکین دین هستند. متاسفانه این اصحاب رسانه که از قضای روزگار، خامان و بی تجربه گان روزگارند، در بازی سیاسی به سبک ماکیاولی خویش، در صددند مراجع عظام روزگار را نیز وارد کنند تا از این نمد برای خود کلاهی ببافند.
بازی سیاسی به سبک ایرانی که روی ماکیاولی ایتالیا را سفید کرده است. بازی سیاه و سفید و صفر و یک ـ متاسفانه ـ ایرانی شده ای که یا با من هستی یا بر من. در این بازی سیاسی چه دانند منزلت فیلسوف و بزرگ مفسران قرآن حضرت آیت الله جوادی آملی را. یا فقیهی برجسته و فاضل هم چون آیت الله نوری همدانی را.
با همه این احوال نکته جالب اما، باز هم معیار ماندن مراجع تقلید برای گروه های سیاسی است. در گذشته هر گروه برای اینکه خود را محبوب مردم جلوه دهد خود را به مراجع نزدیک می کرد و اخیرا هر کسی بخواهد دیگری را مطرود جلوه دهد، دیگری را متهم به اهانت به مراجع می کند. متاسفانه در بازی سلبی و گلادیاتوری که پس از انتخابات، گروه های سیاسی در ایران راه انداخته اند، پای مراجع عظام تقلید را هم باز کرده اند.
در این روز های پر تهدید و تردید و ابهام، تورق نصایح آن پیر سفر کرده، آبی است بر آتش های دلهایمان. صحیفه امام خمینی، جلد یک، صفحه 308 را باز می کنیم. در باب اهانت به مراجع:
« فحش دادن به مراجع بزرگ ما را كوچك فرض مىكنيد؟ اگر به واسطه بعضى از جهالتها لطمهاى بر اين نهضت بزرگ وارد بشود، معاقَبيد پيش خداى تبارك و تعالى؛ توبهتان مشكل است قبول بشود، چون به حيثيت اسلام لطمه وارد مىشود. مىشود كه اين اشخاصى كه ريششان را در اسلام سفيد كردهاند، اينها خداى نخواسته بر خلاف مصالح اسلام عملى بكنند؟ نمىشود آقا. اگر يكوقت اختلاف اجتهاد در كار باشد؛ مثل ساير مسائل شرعيه اختلاف اجتهاد در كار باشد، بچهها و جوانها نبايد دخالت بكنند؛ خطرناك است؛ دشمن بيدار است. گمان نكنيد كه فحش به يك نفر است؛ فحش به يك جامعه اسلامى است، اهانت به يك جامعه اسلامى است، وَهْن وارد شدن بر يك جامعه اسلامى است.»
این کلام پر نور تابلویی است برای خط امامی های دست چپی و ولایتی های دست راستی. آنان که ادعا می کنند همچنان در خط امام هستند و رئیس مجلس و نخست وزیر دوران امامند. و هم آنانی که مدعی اند ذوب در ولایتند و می سرایند رهبرا از تو به یک اشاره.
نکته اما اینکه؛ این روزهای مبهم و پر تردید خواهد گذشت، اما دین خدا و فقهای دین خواهند ماند. همچنان که قرن ها رفته است و از استحکام مرجعیت ذره ای کم نشده آن هم مرجعیتی که پایگاه سنتی مردم برای تظلم خواهی ها و احقاق حقوق ها بوده است.
و در آخر؛ اندکی صبر و تامل، تاریخ نشان داده است جریانات سیاسی عمر کوتاهی دارند و مرجعیت شیعه هماره با مردم خواهد ماند.
