توصيه هاي مشهورترين هکر تاريخ

روزنامه ابتکار نوشت:
هکرها روز به روز به روش هاي پيچيده تري براي سرقت اطلاعات کاربران روي مي آورند، ولي با رعايت برخي نکات ساده مي توان آسيب پذيري سيستم هاي رايانه اي را به حداقل رساند. از آنجا که اين توصيه ها به زبان ساده و توسط يک هکر موفق سابق ارائه شده، مي تواند راهگشاي بسياري از کاربران ساده و عادي باشد. اين مطلب بر اساس نوشته هاي شخصي «کوين ميتنيک» تهيه شده است.
وي از جمله هکرهايي است که خوانندگان ايراني اخبار فناوري اطلاعات هم با نامش آشنا هستند و يکي از جنجالي ترين هکرهاي دنيا محسوب مي شود. وي که نام مستعار doy poster hacker را براي خودش انتخاب کرده بود، توسط وزارت دادگستري آمريکا به عنوان يکي از مهم ترين و تحت تعقيب ترين جنايتکاران رايانه اي تاريخ آمريکا معرفي شده است.
هک هاي او حتي موضوع 2 فيلم سينمايي Downtime Freebom و Takebown هم بوده است! «ميتنيک» هک کردن را با سو»استفاده از سيستم کارتي اتوبوس هاي لس آنجلس آغاز کرد تا به رايگان سوار اتوبوس شود. در ادامه به استراق سمع تلفني پرداخت و سپس به سراغ شبکه هاي رايانه اي ديجيتال و سرقت از نرم افزارها رفت.
وي دو سال و نيم از عمرش را صرف هک کردن رايانه ها، سرقت اسرار تجاري شرکت ها و افراد، ايجاد اختلال در شبکه هاي تلفني و نفوذ به سيستم ملي هشدار دفاعي در آمريکا نمود. او حتي از هک کردن رايانه هاي هکرهاي همکارش نيز ابايي نداشت. وي پس از 5 سال زندان که 8 ماهش را در انفرادي گذراند به فرد مفيدي براي جامعه مبدل شده و بعنوان مشاور امنيتي، نويسنده و سخنران در حال فعاليت است.
حفاظت از خود در محيط اينترنت کار بسيار پرچالشي است. اينترنت يک محيط جهاني است که اشخاصي بي پروا از آن سوي کره زمين قادر به شناسايي نقاط ضعف رايانه شما و سو»استفاده از آن هستند. آنها مي توانند از اين نقاط ضعف براي کنترل دسترسي به حساس ترين اسرار شما سواستفاده کنند. آنها حتي مي توانند از رايانه شما براي ذخيره سازي اطلاعات به سرقت رفته کارت هاي اعتباري يا انواع محتويات نامناسب استفاده کنند. آنها مي توانند به کاربران بي پناه خانگي يا صاحبان مشاغل حمله کنند. امروز 10 اقدام مهم و اساسي که براي حفاظت از اطلاعات و منابع رايانه اي در برابر کاربران بد دنياي سايبر بايد انجام شود، از قول اين هکر سابق به اطلاع شما مي رسانيم:
– نسخه پشتيبان از اطلاعات مهم تهيه کنيد
از همه اطلاعات خود نسخه پشتيبان يا بک آپ تهيه کنيد. شما در برابر حملات مصون نيستيد. سرقت و از دست رفتن اطلاعات براي شما هم ممکن است اتفاق بيفتد. يک کرم يا تروجان نفوذي براي از بين بردن همه اطلاعات شما کافيست.
– انتخاب کلمه عبور مناسب را سرسري نگيريد
کلمات عبوري انتخاب کنيد که معقول و منطقي بوده و حدس زدن آنها دشوار باشد. چند عدد را پشت سرهم رديف نکنيد. هميشه کلمات عبور پيش فرض را تغيير دهيد.
– نرم افزار آنتي ويروس فراموش نشود
از نرم افزارهاي ضدويروس مشهور و معتبر استفاده کنيد و هميشه آنها را به روز کنيد.
– سيستم عامل رايانه را بروز نگه داريد
سيستم عامل خود را بطور مرتب به روز کرده و تمامي وصله هاي امنيتي عرضه شده توسط شرکت طراح هر سيستم عامل را بارگذاري و نصب کنيد.
– مراقب نرم افزارهاي ضعيف امنيتي باشيد
حتي الامکان از استفاده از نرم افزارهاي ضعيف و در معرض حمله خودداري کرده و قابليت هاي خودکار نامطمئن آنها به خصوص در نرم افزارهاي ايميل را از کار بيندازيد.
– رمزگذاري اطلاعات
از نرم افزارهاي رمزگذاري اطلاعات مانند PGP در زمان ارسال ايميل استفاده کنيد. از اين نرم افزار مي توانيد براي حفاظت از کل هارد ديسک خود نيز استفاده کنيد.
– نصب نرم افزارهاي شناسايي عوامل نفوذي را فراموش نکنيد
حتما نرم افزاري براي شناسايي نرم افزارهاي مخرب جاسوس براي روي رايانه تان نصب کنيد. حتي بهتر است چندين نرم افزار براي اين کار نصب کنيد. برنامه هاي سازگار با ديگر نرم افزارهاي مشابه مانند SpyCop انتخاب هاي ايده آلي هستند.
– به دور رايانه خود ديوار آتشين بکشيد
از ديوار آتش يا firewall شخصي استفاده کنيد. پيکربندي فايروال خود را به دقت انجام دهيد تا از نفوذ به رايانه شما جلوگيري شود. اين فايروال ها همچنين مانع وارد آمدن خسارت به شبکه ها وسايت هايي که به آنها متصل هستيد، شده و قادر به تشخيص ماهيت برنامه هايي هستند که تلاش مي کنند به شبکه اينترنت متصل شوند.
– حذف برنامه هاي دسترسي از راه دور
امکاناتي را بر روي رايانه به آنها احتياج نداريد از کار بيندازيد. به خصوص برنامه هاي کاربردي که دسترسي به رايانه شما را از راه دور ممکن مي کنند (مانند Desktop Remote ، RealVNC و NetBIOS ) را حذف يا به اصطلاح bisadle کنيد.
– از امنيت شبکه هاي رايانه اي اطمينان حاصل کنيد
در جهت ايمن سازي شبکه هاي رايانه اي و به خصوص شبکه هاي بي سيم بکوشيد. شبکه هاي واي فاي خانگي را با کلمه عبوري با حداقل 20 کاراکتر ايمن کنيد. پيکربندي اتصال لپ تاپ خود به شبکه را به گونه اي انجام دهيد که برقراري ارتباط تنها در حالت Infrastructure اتفاق بيفتد.

راز چهار حلقه‌ در هم تنیده‌ آئودی

14937_937

علامت تجاریخودروساز آئودی، چهار حلقه‌ درهم تنیده است.
این علامت، نماد پیوستن ۴ خودروسازی است که تا آن زمان مستقل بودند. این چهار شرکت در واقع پایه‌های آئودی امروزی هستند.
Horch: در سال‌های پایانی قرن نوزدهم، چند شرکت در آلمان در زمینه خودروسازی فعال بودند. نام یکی از این شرکت‌ها «August Horch& Cie » بود که در تاریخ ۱۴ نوامبر ۱۸۹۹ در شهر کلن آلمان پایه‌گذاری شد. آوگوست هورش، پایه‌گذار این شرکت و یکی از مهندسين پیشتاز در حوزه‌ خودروسازی، پیش از اینکه کارخانه خود را به‌طور مستقل بنیان نهد، در شرکت‌های مختلف فعالیت کرده بود که از آن جمله می‌توان به ۳ سال مدیریت وی در کارخانه‌ کارل بنز در شهر مانهایم اشاره کرد. سال ۱۹۰۴ بود که هورش کارخانه‌ خود را در شهر «تسویکاو» پایه گذاشت. آگوست هورش ۵ سال بعد، از این کارخانه جدا شد و خودروهایی که پس از آن توسط او طراحی و ساخته شدند، با نام تجاری «آئودی» به بازار آمدند.
Audi: کارخانه‌ دوم که در سال ۱۹۰۹ توسط هورش پایه‌گذاری شد، دیگر نمی‌توانست به نام او باشد. بنابراین نام «آئودی» انتخاب شد. واژه هورش در زبان آلمانی، فعل امر از ریشه «گوش‌‌کردن» و به معنای «گوش کن» است. واژه‌ آئودی نیز همان «گوش کن» است البته به زبان لاتین. ابتکار این ترجمه متعلق به پسر یکی از همکاران هورش بود که در آن زمان زبان لاتین فرا می‌گرفت. بدین ترتیب دومین کارخانه‌ای که هورش بنیان نهاده بود از ۲۵ آوریل ۱۹۱۰ و به نام شرکت خودروسازی «آئودی، سهامی عام» در شهر «تسویکاو» شروع به کار کرد.
Wanderer: دو مکانیک به نام‌های یوهان بابتیست وینکلهوفر و ریچارد آدولف یِنیکه از سال ۱۸۸۵ در شهر «کِمنیتس» تعمیرگاه دوچرخه داشتند. آنان پس از یک سال، خود تولیدکننده‌ دوچرخه شدند که با نام «واندرر» به بازار عرضه شد. دست‌اندرکاران این کارخانه در سال ۱۹۰۲ نخستین موتورسیکلت را ساخته و فکر تولید خودرو را در ۱۹۱۳ عملی کردند. نخستین اتومبیل این کارخانه «پوپشن» نام داشت. تولید خودرو در این شرکت چند دهه ادامه یافت.
DKW: این کارخانه کار خود را در سال ۱۹۰۲ با نام «راسموسِن و اِرنست» در شهر کمنیتس آغاز کرد. جداکننده‌های روغن از بخار برای دستگاه‌هایی که با بخار آب کار می‌کردند، گِلگیر، چراغ‌های خودرو و انواع سانترفیوژها، از جمله تولیدات DKW بودند.
یورگن اسکافته راسموسن، بنیانگذار این کارخانه، در سال ۱۹۱۶ آزمایش‌هایی را برای ساخت خودرویی بخاری آغاز کرد که (DKW (Dampfkraftwagen نام داشت. این کارخانه در سال ۱۹۱۹ بر تولید موتورهای دوزمانه متمرکز شد. این آغازی بود برای ساخت موتورسیکلت‌هایی که از سال ۱۹۲۲ به نام DKW به بازار آمدند. سال ۱۹۲۸ نیز نخستین خودروی کوچک با همین نام وارد بازار شد.
اتحادیه‌ خودروسازی در کمنیتس
۲۲ ژوئن ۱۹۳۲ خودروسازان آئودی، هورش و موتورسازی DKW، به ابتکار بانک دولتی «زاکسن» به هم پیوستند و «اتحادیه‌‌ خودروسازی» (Auto Union AG) را بنیان نهادند. همزمان نیز قراردادی با «واندرر» برای خرید و واگذاری این شرکت بسته شد. بدین ترتیب، کنسرنی جدید متشکل از شرکت‌های یادشده در شهر کمنیتس پایهگذاری شد.
این کنسرن دومین کارخانه‌ بزرگ خودروسازی در آلمان آن زمان بود. برند این شرکت نیز چهار حلقه‌ در هم تنیده در نظر گرفته شد تا نمادی برای همکاری و پیوستگی خودروسازانی باشد که این کنسرن را شکل می‌دادند. البته نام‌های آئودی، واندرر، هورش و DKW همچنان باقی ماندند. هر کدام از این مارک‌ها در قالب کنسرن، یکی از بخش‌های تولید را بر عهده داشت: DKW موتورسیکلت و خودروهای کوچک تولید می‌کرد، واندرر خودروهای کلاس متوسط را می‌ساخت، آئودی خودروهای کلاس متوسط گران‌تر را به بازار عرضه می‌کرد و هورش بر ساخت خودروهای لوکس کلاس‌های بالاتر متمرکز شد